Czy znasz kobietę, która nigdy nie podjęła próby odchudzania, nie jest na diecie ani nie planuje się odchudzać? Choć to rzadkość w czasach kultu ciała, istnieją takie osoby. Niestety wiele z nich decyduje się na stosowanie niskokalorycznych diet uważając, że szczupła sylwetka jest ważniejsza niż zdrowie.
Czy nieprzemyślane diety mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania? Czy długotrwały głód może szkodzić zarówno ciału, jak i psychice? Oczywiście, że tak. Do takich wniosków można było dojść analizując Wielki Eksperyment Głodowy (Minnesota Starvation Experiment).

https://vocal.media/fiction/experiment-ultimate-hunger-test-creepy-effect-of-starvation-to-mind

Podczas II wojny światowej, gdy głód był powszechny, rozpoczęto swoisty eksperyment mający na celu zrozumienie wpływu głodu na organizm człowieka. Ancel Keys, znany badacz, kierował tym pionierskim badaniem w latach 1944-1945. Naukowcy chcieli również zbadać, jak organizm ludzki reaguje na różne formy żywienia po okresie głodzenia oraz jakie są długoterminowe skutki niedożywienia na zdrowie człowieka. Ponadto, badanie miało na celu opracowanie skutecznych strategii leczenia osób cierpiących na niedożywienie oraz zapobieganie epidemii głodu. Spośród 400 ochotników wybrano 36 mężczyzn do udziału w eksperymencie. Każdemu zadano pytanie: „Czy będziesz głodował, aby inni mogli być lepiej odżywieni?”. Ten apel znalazł oddźwięk szczególnie wśród pacyfistów, mężczyzn, którzy odmawiali udziału w wojnie z powodu sumienia.

Dr Ancel Keys, 1946.

Eksperyment składał się z czterech etapów:
I etap: Okres kontrolny (12 tygodni) – uczestnicy spożywali standardową dietę (3200 kcal dziennie) dostosowaną do ich wagi.
II etap: Okres głodówki (24 tygodnie) – uczestnicy jedli tylko 1800 kcal dziennie i musieli przebiec tygodniowo przynajmniej 36 kilometrów, co gwarantowało ujemny bilans kalorii. Każdy z nich prowadził swój własny dziennik. Mężczyźni dostawali do jedzenia dwa posiłki dziennie do wyboru: kapustę, rzepę i pół szklanki mleka lub kawałek żytniego chleba i kilka ugotowanych fasolek. Dodatkową katorgą były wizyty W głodujących w piekarni i rzeźni, co spowodowało iż trzy osoby zrezygnowały z udziału w doświadczeniu. Obserwowano dramatyczne zmiany w zachowaniu i zdrowiu uczestników, jak stwierdzono: „uczestnicy wariowali z głodu.”

Obserwacje z tego okresu eksperymentu:
– Wzrost zainteresowania jedzeniem, które stało się głównym tematem rozmów i rozmyślań podczas głodówki.
– Rozwój hobby związanych z jedzeniem, takich jak kolekcjonowanie przedmiotów kuchennych czy przepisów kulinarne.
– Tendencja do wynoszenia po kryjomu jedzenia ze stołówki i spożywania go w samotności.
– Wydłużenie czasu spożywania posiłków, które stały się bardziej celebrowane.
– Zwiększone spożycie soli, przypraw, kawy i herbaty.
– Popularność gumy do żucia.
Potwierdzono także szereg konsekwencji fizycznych głodowania:
– Zaburzenia i upośledzenia wydolności organów u mężczyzn biorących udział w eksperymencie.
– Utrata ponad 25% masy ciała, anemia, puchnięcie stawów, apatia, wypadanie włosów, obniżenie temperatury ciała, pulsu i ciśnienia krwi.
Zmiany psychiczne zaobserwowane podczas eksperymentu:
– Trudności w koncentracji i objawy depresji.
– Wahania nastroju, lęki, napady gniewu, apatia.
– Zwiększenie palenia papierosów, obgryzanie paznokci, autoagresja.
– Brak zainteresowania seksem.
– Tendencja do izolowania się od innych osób i osłabienie więzi emocjonalnych.
Po latach jeden z uczestników wspominał: „Połykałem obiad w trzy minuty i uciekałem z kantyny. Byliśmy słabi, bez emocji, odczuwania bólu – tylko apatia. Zniknęły potrzeby seksualne, depresja była normą.”

III etap: Okres kontrolowanego dokarmiania (12 tygodni) – próba przywrócenia organizmów do poprzedniego stanu. Uczestników podzielono na 4 grupy, z których każda stosowała inną dietę mającą na celu odwrócenie skutków głodówki. To właśnie wnioski wyciągnięte z tego etapu były najbardziej wartościowe dla badaczy i pozwoliły uratować wiele osób cierpiących z powodu głodu. W tym czasie większość badanych zgłosiła zwiększone odczucie głodu, zwłaszcza bezpośrednio po obfitych posiłkach; kilka osób złamało dietę poprzez epizody kompulsywnego objadania się (zarejestrowano przypadki spożycia od 8 do 10 tysięcy kalorii w ciągu jednego popołudnia);
IV etap: Okres niekontrolowanego dokarmiania (8 tygodni) – uczestnicy mieli pełną dowolność w wyborze jedzenia. Większość badanych po około 20 tygodniach od zakończenia głodówki powróciła do normalnych zachowań związanych z jedzeniem, jednakże powrót do zalecanej wagi zajmował im około pół roku. Trudniejsze było odzyskanie kondycji psychicznej, ponieważ eksperyment pozostawił trwałe piętno na uczestnikach. Po roku od zakończenia badania u niektórych pojawiła się nawet olbrzymia otyłość, a wielu musiało korzystać z pomocy psychologów przez długie lata. Eksperyment pozwolił jednak opracować skuteczny schemat pomocy dla osób głodujących i niedożywionych, a prace zespołu doktora Keysa są nadal jednym z najobszerniejszych opracowań w tej dziedzinie, które ocaliło życie tysięcy osób.
Wyniki eksperymentu były szokujące. Uczestnicy doświadczyli licznych problemów fizycznych i psychicznych związanych z głodem, a efekty eksperymentu miały trwałe konsekwencje dla ich zdrowia psychicznego.

„Tracimy nie tylko witalność, ale też poczucie koleżeństwa, jakie mieliśmy jako grupa” – mówił jeden z uczestników- Peacock.

„To zmieniło nasze osobowości” – powiedział Sutton. „Zawsze przepraszaliśmy się nawzajem za coś, czego nie chcieliśmy zrobić”.

Często kończyli posiłki, wyliżając talerze. Zaczęli postrzegać osoby o normalnej wadze jako otyłe.

„Jestem tak głodny, że mógłbym zjeść wszystko, ale najpierw zacząłbym od grubego kija” – napisał jeden z uczestników testu.

„Mieliśmy okresy euforii. Okresy głębokiej depresji. I nasze trudne cechy wyszły na wierzch” – powiedział Sutton.

Skutki eksperymentu
Pełny, dwutomowy 1385-stronicowy raport z badania Ancela Keysa zatytułowany 
The Biology of Human Starvation (Biologia ludzkiego głodu ) został opublikowany dopiero w 1950 r. Nadal pozostaje podstawowym punktem odniesienia w badaniu głodu. 

Wyniki eksperymentu wykazały szereg istotnych skutków głodu na organizm ludzki. Badani doświadczyli znacznego spadku wagi ciała, zmniejszenia metabolizmu, osłabienia układu immunologicznego oraz zmian w zachowaniu i nastroju. Ponadto, badani mieli trudności z powrotem do normalnego żywienia po okresie głodzenia, co sugeruje, że długotrwałe niedożywienie może mieć negatywne skutki na zdrowie psychiczne i fizyczne.

Kwestie etyczne
Eksperyment głodowy w Minnesocie spotkał się z ostrą krytyką ze strony społeczności naukowej i organizacji zajmujących się prawami człowieka. Kwestionowano dobrowolność udziału w badaniu, brak informacji na temat potencjalnych skutków ubocznych oraz sposób postępowania z uczestnikami po zakończeniu eksperymentu. Ponadto, niektórzy badani doświadczyli trwałych szkód zdrowotnych i psychologicznych po udziale w badaniu, co podniosło pytania o etykę prowadzenia tego typu badań.

Eksperyment był jednym z najbardziej kontrowersyjnych badań naukowych w historii, który wywołał wiele dyskusji na temat etyki, medycyny i społeczeństwa. Czy uczestnicy byli wystarczająco poinformowani o ryzykach związanych z udziałem w badaniu? Czy uzyskane wyniki były warte cierpień, jakie doświadczyli? Czy istniały alternatywne metody badawcze, które mogłyby przynieść podobne rezultaty bez konieczności naruszania godności i zdrowia ludzi?

Pomimo tego, że przyniósł pewne wnioski dotyczące wpływu głodu na organizm ludzki, nie można zapominać o cenie, jaką zapłacili za to uczestnicy badania. Dlatego ważne jest, aby zawsze dbać o dobrostan i godność ludzi poddawanych eksperymentom medycznym, oraz aby stosować się do najwyższych standardów etycznych w badaniach naukowych.

Laboratorium głodowe Keysa, zwane „klatką”, zostało zburzone wraz z resztą Memorial Stadium w 1992 r. Keys dożył 100 lat, zmarł w 2004 roku.

Zanim więc, kochane kobiety podejmiecie decyzje o drakońskich dietach „cud” zastanówcie się czy warto, bo: „Każda kobieta jest jak kwiat w ogrodzie – piękna, wyjątkowa i zasługująca na miłość i szacunek, niezależnie od swojej wagi czy wyglądu zewnętrznego.”